Archiv der Kategorie 'ελληνικά'

Μια συνέντευξη της Mirha-Soleil Ross για τις εργαζόμενες στο χώρο του σεξ και τα μη ανθρώπινα ζώα

Μια ενδιαφέρον προσέγγιση – συνέντευξη , δημοσιευμένο στο ιστολόγιο του φίλου antispe-gr.blogspot.com , ρίξτε μια ματιά και στο πρωτότυπο μιας και έχει και κάποια ενδιαφέρον λινκς και με άλλα κείμενα.

Vaughan: Οι εργαζόμενοι στο χώρο του σεξ αυτή τη δεκαετία οργανώνονται όλο και περισσότερο απαιτώντας μεταρρυθμίσεις στους νόμους που τιμωρούν το συναινετικό εμπορικό σεξ. Είσαι απογοητευμένη με τη υποκρισία των φεμινιστικών ομάδων που αποφεύγουν το ζήτημα ενώ συνεχίζουν να ασχολούνται με τα δικαιώματα των γυναικών;

Ross: Οι φεμινίστριες της Δύσης αντιμετωπίζουν άνετα την πορνεία ως το ύστατο σύμβολο αρσενικής βίας και της γυναικείας οικονομικής και σεξουαλικής υποταγής. Αλλά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, είχαμε στη Δύση (και για ακόμα περισσότερο από αυτό στις χώρες του αποκαλούμενου «τρίτου κόσμου») ομάδες και δίκτυα εκδιδομένων γυναικών που έχουν αρθρώσει με σαφήνεια ποιες είναι οι πολιτικές μας ανάγκες και τι πρέπει να επιτευχθεί νόμιμα και πολιτιστικά με σκοπό να εργαζόμαστε και να ζούμε πιο ακίνδυνα και με περισσότερη αξιοπρέπεια. Διεθνώς σε αυτό το σημείο, έχουμε συναινέσει σε βασικούς στόχους όπως η ανάγκη να αναγνωριστεί η πορνεία ως νόμιμη εργασία και να αποποινικοποιηθεί. Δεν πιστεύουμε ότι η πορνεία είναι εγγενώς εκμεταλλευτική, υποβαθμιστική ή επίπονη. Αντ’ αυτού σκεφτόμαστε ότι οι διάφοροι νόμοι ενάντια στην πορνεία και η κακοήθης πολιτιστική στάση απέναντι στην πορνεία και τις πόρνες, δημιουργούν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο τα πιο θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά μας μπορούν να παραβιαστούν, ένα κλίμα μέσα στο οποίο μερικοί σκέφτονται ότι είναι εντάξει για να μας παρενοχλούν, να μας βιάζουν και να μας σκοτώνουν. Η ανάλυση και οι θέσεις μας ως εργαζόμενες εκδιδόμενες έχουν διαμορφωθεί από χρόνια και χρόνια καθημερινής εμπειρίας άσκησης πορνείας. Δεν είναι τα αποτελέσματα αφηρημένων θεωρητικολογιών που διευθύνονται από φεμινιστές κοινωνικούς επιστήμονες που δεν έχουν επαφή με την πορνεία και που έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους θαμμένοι βαθιά κάτω μέσα στα βιβλία της βιβλιοθήκης τους. Δυστυχώς η κοινότητα δικαιωμάτων των ζώων είναι ένα κίνημα κοινωνικής δικαιοσύνης μέσα στο οποίο οι φωνές των εκδιδομένων γυναικών είναι οδυνηρά απούσες, και αυτό εξαιτίας των πολύ δυσφημιστικών και επίπονων τοποθετήσεων και της προπαγάνδας. Συγγραφείς όπως η Carol Adams, ο Gary Francione και ο Jim Mason όλοι αναμασούν παραπληροφορημένες ασυναρτησίες του ριζοσπαστικού φεμινισμού της δεκαετίας του ’70 γύρω από την πορνεία και την πορνογραφία. Κάνουν προσβλητικές και ανουσιώδεις συγκρίσεις μεταξύ ενήλικων γυναικών που εργάζονται στο χώρο του σεξ με τη συγκατάθεσή τους και στα ζώα που δολοφονούνται από τη βιομηχανία κρέατος χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Και το κάνουν αυτό χωρίς να μας ρωτήσουν ποτέ. Εάν ο καθένας πρόκειται να αρχίσει να γράφει άρθρα και θεωρίες που συνδέουν το κρέας με την πορνογραφία και την πορνεία και τη λεγόμενη αντικειμενοποίηση των σωμάτων των γυναικών, τότε επιμένω πως εμείς – ως γυναίκες και ως πόρνες και ως εργαζόμενες στο χώρο του σεξ – πρέπει να είμαστε οι πρώτοι που θα ερωτηθούν σχετικά με αυτά τα θέματα!

Vaughan: Στο one woman show σου Yapping Out Loud: Contagious Thought from an Unrepentant Whore, έκανες μια σύνδεση μεταξύ των κογιότ και των πορνών. Πες μας για αυτό σε παρακαλώ.

Ross: Το 1999, πήρα μια χρηματοδότηση για να γράψω και να παραγάγω την πρώτη ολόκληρη παράστασή μου, μια σειρά βασισμένων-στο-χαρακτήρα και αυτοβιογραφικών μονολόγων που εξετάζει τις διαλέξεις και τις εκστρατείες εναντίον της πορνείας. Ήθελα να απαριθμήσω τον τρόπο που οι διάφορες ομάδες όπως οι φεμινίστριες, οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι πράκτορες επιβολής του νόμου δουλεύουν όλοι μαζί για να δημιουργήσουν μαζί μια κοινωνία μέσα στην οποία και η δουλειά μας και οι ζωές μας ως πόρνες υποτιμώνται με συχνά τραγικές συνέπειες. Ήθελα επίσης να επιδείξω πώς η βία που διαπράττεται εναντίον μας καταλήγει να χρησιμοποιείται από όλους αυτούς για να τροφοδοτήσουν την εναντίον-της-πορνείας ιδεολογία τους και να προαγάγουν την ατζέντα τους με απολύτως κανέναν σεβασμό για το τι – ως εργαζόμενες πόρνες – λέμε πως χρειαζόμαστε προκειμένου να βελτιωθεί η εργασία και οι συνθήκες διαβίωσής μας. Έτσι όταν άρχισα να σκέφτομαι σχετικά με αυτό που ήθελα να κάνω, κινήθηκε το ενδιαφέρον μου από μια από τις πιο παλιές οργανώσεις για τα δικαιώματα των πορνών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η οργάνωση λέγεται COYOTE (Call Off Your Old Tired Ethics) και διάβασα ότι το ακρώνυμο της ΚΟΓΙΟΤ επιλέχτηκε αρχικά από την ιδρύτρια Margot Saint-James επειδή το ζώο στεκόταν σαν μια τέλεια μεταφορά για τον τρόπο που οι πόρνες αντιμετωπίζονταν και μεταχείζονταν – και αυτό ισχύει ακόμα – στον πολιτισμό μας: σαν απειλητικοί εισβολείς, φορείς ασθενειών, και ως παράσιτα που πρέπει να εξαλειφθούν. Έτσι από τη μια πλευρά ραδιουργήθηκα από αυτή τη σύγκριση, αλλά από την άλλη δεν μου άρεσε καθόλου το να χρησιμοποιείται ένα ολόκληρο έθνος ζώων για άλλη μια φορά ως μεταφορά τόσο εύκολα – δηλαδή, χωρίς την οποιαδήποτε κατάλληλη αντιπροσώπευση ή ανταπόδοση. Και αποφάσισα ότι ως πόρνη και ως ακτιβίστρια των δικαιωμάτων των ζώων, ήταν καθήκον μου να προσπαθήσω να ανταποδώσω λίγο στα κογιότ και να παρουσιάσω στους ανθρώπους τη βάρβαρη πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτά κάθε χρόνο στη Βόρεια Αμερική – δηλητηριάζονται, πυροβολούνται και παγιδεύονται ως μέρος των διάφορων διαγωνισμών κυνηγιού και προγραμμάτων «ελέγχου». Έμμεσα, θέλησα επίσης να κάνω μερικές δύσκολες ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση των ζώων από εμάς ως «μεταφορές» για τα ανθρώπινα δεινά. Πόσο πρέπον είναι να συγκρίνουμε τα δικά μας ανθρώπινα βάσανα με αυτά των ζώων όταν τις περισσότερες φορές, ποσοτικά και ποιοτικά, υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο; Παρουσίασα το σόου εδώ στο Τορόντο το 2001 και θα το εκτελέσω ξανά το Σεπτέμβριο του 2003 στη Νέα Υόρκη ως μέρος του WOW Café’s first National Transgender Theatre Festival.

Lubiw: Αναρωτιέμαι εάν μπορούμε να διευρύνουμε αυτό για το οποίο μιλάμε, όχι μόνο να εστιάζουμε στο σόου αλλά να συζητήσουμε λίγο για την κοινότητα των δικαιωμάτων των ζώων και ειδικά τη φεμινιστική κοινότητα των δικαιωμάτων των ζώων και την πραγματεία τους γύρω από την πορνεία και την πορνογραφία. Ξέρω ότι έχεις πολλές ανησυχίες και πολλά ζητήματα με μερικές από τις θεωρίες που είναι εκεί έξω. Πολλή από τη θεωρία που είναι εκεί έξω με τους όρους της κοινότητας των δικαιωμάτων των ζώων είναι πολύ έντονα εναντίον της πορνογραφίας και της πορνείας. Οι θεωρίες αυτές βασίζονται στις ιδέες των γυναικών ως προϊόντα και των ζώων ως προϊόντα, των ζώων που καταναλώνονται κυριολεκτικά ως κρέας και γυναίκες που καταναλώνονται μεταφορικά ως ερωτικά αντικείμενα. Πες μου λίγα λόγια για το πώς αισθάνεστε για αυτές τις θεωρίες και τι βλέπεις καθώς κάποια από τα προβλήματα με αυτές τις θεωρίες, προέρχονται ειδικά από την προοπτική σου ως κάποια από το χώρο της πορνείας.

Ross: Αρχίζοντας, πρέπει να πω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα πολιτικά αυτή τη στιγμή από την άποψη της φεμινιστικής αντιπροσώπευσης στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων είναι το ότι υπάρχει μόνο μια ουσιαστικά ομάδα φεμινιστριών που αντιπροσωπεύεται στο κίνημα. Και προέρχονται από ένα κλαδί του φεμινισμού που αποκαλούμε «ριζοσπαστικό φεμινισμό». Παραδοσιακά, αυτό το είδος φεμινισμού θεωρητικά και πολιτικά είναι ενάντια στην πορνεία όπως και ενάντια στην πορνογραφία όπως επίσης και ενάντια στις τρανσέξουαλ. Υπάρχουν ένα σωρό μαλακίες που έρχονται μαζί με αυτό το είδος φεμινισμού. Και φυσικά υπάρχουν πολλοί περισσότεροι φεμινισμοί από το ριζοσπαστικό φεμινισμό στο φεμινιστικό κόσμο αλλά στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων, ο μόνος φεμινισμός που φαίνεται να είναι ορατός και να έχει φωνή στη συζήτηση ζητημάτων σεξουαλικής αντιπροσώπευσης και εργασίας στο χώρο του σεξ είναι ο ριζοσπαστικός φεμινισμός. Υπάρχουν πολλές, πολλές περισσότερες φεμινίστριες στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων εκτός από αυτές που υπαγορεύουν την ανάλυση και τις καμπάνιες των Feminists for Animal Rights. Αλλά απλά κάνουν δουλεία που είναι προσανατολισμένη στα δικαιώματα των ζώων ή είναι σιωπηλές και δεν προκαλούν τις Feminists for Animal Rights και συγγραφείς όπως η Carol Adams στις προκαταλήψεις τους ενάντια στο σεξ, την πορνογραφία, την πορνεία, και τις τρανσέξουαλ. Ξέρω άπειρες φεμινίστριες που είναι αναμεμειγμένες στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων και δεν υποστηρίζουν αυτές τις απόψεις αλλά δεν αρχίζουν οι ίδιες ένα νέο φεμινιστικό κύμα θεωρίας και πολιτικής φεμινιστικής προσέγγισης των δικαιωμάτων των ζώων. Έτσι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα αυτή τη στιγμή. Κατόπιν υπάρχουν ένα σωρό προβλήματα με το είδος του φεμινισμού που προωθείται από την Carol Adams, την Marti Kheel, την Batya Bauman και τους ακολούθους τους που κυριαρχούν αυτή την περίοδο την πραγματεία στο φεμινισμό και τα δικαιώματα των ζώων. Πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που προέρχονται από αυτές είναι ότι συγκρίνουν τη μεταχείριση των γυναικών με τη μεταχείριση των ζώων όπως και μια από τις κύριες θέσεις τους, αυτή όπου προσπάθησαν να καταδείξουν ότι η σύγκριση είναι μέσω των γυναικών στην πορνογραφία και των γυναικών στην πορνεία και των γυναικών που εργάζονται στο χώρο του σεξ. Έτσι η πρώτη αντίδρασή μου, αυτό που έχω πρώτα να πω είναι ότι πρέπει να αναμείξετε τις φωνές των γυναικών που εργάζονται στην πορνογραφία και την πορνεία. Μιλάω για τις γυναίκες που εργάζονται αυτή την περίοδο στο χώρο του σεξ. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες είχαμε τις γυναίκες που εργάζονται στο χώρο του σεξ – οι περισσότερες των οποίων επίσης προσδιορίστηκαν ως φεμινίστριες – να αρθρώνουν ακριβώς ποιες είναι οι πολιτικές μας ανάγκες. Και έχουμε μια ανάλυση της πορνείας που φυσικά είναι πολύ διαφορετική από αυτές των φεμινιστικών ομάδων όπως οι Feminists for Animal Rights και αυτό είναι πολύ απειλητικό για αυτούς να συλλογιστούν λαμβάνοντας υπόψιν τις φωνές μας σε αυτές τις συζητήσεις και ομιλίες επειδή δεν συμφωνούμε. Μιλάμε σε πρώτο πρόσωπο για την πραγματική εμπειρία μας στο χώρο του σεξ και για τις πραγματικές καθημερινές εργασιακές μας ανάγκες. Έτσι ενώ θεωρητικολογούν για τη λεγόμενη χρήση και αντικειμενικοποίηση και εμπορευματοποίηση των σωμάτων μας, εμείς ΕΙΜΑΣΤΕ αυτά τα σώματα. Και έχουμε μια πολύ διαφορετική αντίληψη από τη δική τους για το τι συμβαίνει στη βιομηχανία του σεξ. Έτσι έχουμε ομάδες όπως οι Feminists for Animal Rights και τα μέλη τους να βγαίνουν και να κάνουν ομιλίες εξ ονόματός μας, να δίνουν διαλέξεις, να κάνουν παρουσιάσεις και να τρέχουν καμπάνιες που μας βλάπτουν αποκλείοντάς μας από τις συζητήσεις τους. Και πάντα προσβαλλόμουν από το γεγονός ότι γυναίκες που είναι πόρνες ή απασχολούνται στην πορνογραφία μπορούν να συγκριθούν με τα ζώα σε βιομηχανικές φάρμες και σφαγεία. Ειλικρινά μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα. Ναι υπάρχει αυτή η εικόνα που εμφανίστηκε σε ένα περιοδικό μια ή δυο δεκαετίες παλιότερα με το σώμα μιας γυναίκας να περνάει μέσα από μια μηχανή κοπής κιμά αλλά αυτό ήταν μια εικόνα, σιγά το πράμα! Υπάρχουν αληθινά ζώα που περνούν μέσα από αυτό το μύλο! Τι υπομένουν τα ζώα στις βιομηχανικές φάρμες, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς στο σφαγείο και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σφαγής είναι εντελώς ασύγκριτα με την εμπειρία μας ως γυναίκες που δίνουν την συγκατάθεσή τους να πληρωθούν – και αρκετά καλά μάλιστα, ευχαριστώ – για την παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών. Οι γυναίκες που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ δεν σκέφτονται τους εαυτούς τους ως κομμάτια κρέατος και ειλικρινά εάν κάποια το κάνει, χρειάζεται μια σοβαρή αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Θα πρέπει να συρθεί σε ένα υπόστεγο όπου οι εκατοντάδες χιλιάδες κότες στριμώχνονται και σαπίζουν στις συστοιχίες κλουβιών. Θα πρέπει να μυρίσει και να ακούσει και να αισθανθεί το αίμα και το φόβο και την αγωνία που συνεχίζεται 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, 12 μήνες το χρόνο για δισεκατομμύρια ζώα σε χιλιάδες σφαγεία σε αυτή την ήπειρο. Έτσι πάντα έβρισκα ότι η σύγκριση ήταν προσβλητική και πραγματικά ελαχιστοποιούσε το τι περνάνε αυτά τα ζώα. Και τόσο μεγάλο μέρος της θεωρητικολογίας τους περιστράφηκε γύρω από αυτή τη σύγκριση που δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη σε κανέναν το ότι κρατιόμαστε έξω από τη συζήτηση επειδή εάν συμμετάσχουμε σε αυτή, ένα τεράστιο κομμάτι της φεμινιστικής θεωρητικολογίας των δικαιωμάτων των ζώων που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαπέντε ετών θα καταρρεύσει και θα πρέπει να αναγνωριστεί ως συμβαλλόμενο στο να καταστήσει αδύνατο για εργαζομένους στο χώρο του σεξ να κερδίσουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Lubiw: Μιλάμε για τα προβλήματα που έχει φέρει ο φεμινισμός στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων και τις ανησυχίες σας με τις Feminists for Animal Rights. Από την άποψη του σόου Yapping Out Loud, ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί διάλογοι που έβαλες εκεί οι οποίοι είναι επικριτικοί στο φεμινιστικό κίνημα. Τι πιστεύεις ότι μπορεί να φέρει ο φεμινισμός στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων και πώς βλέπεις εσύ την καταπίεση των ζώων να συνδέεται με την καταπίεση των γυναικών;

Ross: Δεν είμαι σίγουρη. Δεν είμαι κάποια που προσπαθεί πραγματικά να αναγκάσει συνδέσεις. Είμαι κάποια που λέει: «Αυτό είναι το τι περνάω εγώ. Τι περνάς εσύ; Ας δούμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο. Και εντάξει ναι, εάν υπάρχουν κάποιες συνδέσεις που συνειδητοποιούμε πως συνεχίζονται κατά μήκος του δρόμου, τότε να τις αναγνωρίσουμε.» Ένα από τα πράγματα που κάνω με το σόου μου είναι να τονίζω ότι ναι με κάποιο τρόπο οι πόρνες μεταχειρίζονται όπως τα ζώα, όπως τα κογιότ. Αλλά αυτή η μεταχείριση δεν είναι έμφυτη στην πορνεία και δεν προέρχεται από τους πελάτες των πορνών. Προέρχεται από ομάδες κατοίκων, από τους μπάτσους, από τους κοινωνικούς λειτουργούς και προέρχεται και από τις φεμινίστριες. Βρίσκω πως οι φεμινίστριες είναι αυτές που μας αντικειμενοποιούν. Αντιπροσωπεύω τη μεταχείριση των πορνών στα χέρια των φεμινιστριών στο σόου μου με τη χρησιμοποίηση τριών φουσκωτών κούκλων. Όταν ένας άντρας γαμάει μια φουσκωτή κούκλα, ξέρει ότι δεν γαμάει μια πραγματική γυναίκα. Όταν αυτές οι φεμινίστριες μιλούν για εμάς, πραγματικά μας βλέπουν και μας αντιλαμβάνονται ως αυτές τις φουσκωτές κούκλες. Διαπιστώνω ότι αυτές, οι φεμινίστριες, είναι αυτές που μας αντικειμενοποιούν. Εάν δεν ήμουν η Mirha-Soleil με την προσωπικότητα και το πρόσωπο και τη γοητεία και το πνεύμα μου και τα πάντα που με κάνουν τη Μirha-Soleil, οι πελάτες μου δεν θα με έβλεπαν. Με βλέπουν επειδή υπάρχει μια συγκεκριμένη προσωπικότητα και ένα ιδιαίτερο sex appeal που είναι μέρος ολόκληρου του πακέτου μου. Δεν έρχονται για να δουν δυο βυζιά ή μια ρόγα ή ένα κωλομάγουλο για όνομα του Χριστού. Είναι οι φεμινίστριες οι οποίες είναι ενάντια στην πορνεία που μας αντικειμενοποιούν και μας μειώνουν σε βυζιά και κώλους με το να μας αντιλαμβάνονται με αυτό τον τρόπο και με τη διάδοση του μύθου ότι στην πορνεία αυτό είναι που είμαστε ως πόρνες: χυδαία στόμια, και ότι αυτό είναι αυτό που αξίζουμε πραγματικά. Έτσι αυτό που κάνω είναι να γυρίζω τους πίνακες ανάποδα και να λέω «Πιστεύετε ότι οι πελάτες μας ή οι άνδρες που βλέπουν πορνό μας μεταχειρίζονται σαν ζώα και κομμάτια κρέας; Γιατί τότε εάν αυτό πιστεύετε, ΕΣΕΊΣ είστε αυτές που δεν μπορούν να δουν πέρα από βυζιά και κώλους και τρύπες για γαμήσι. Είστε αυτοί που μας μεταχειρίζονται σαν ζώα και τα κομμάτια κρέας και οι ομιλίες σας, οι καμπάνιες σας, η θεωρητικολογία σας μας βλάπτουν και βοηθούν να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο όπου η πορνεία βλέπεται ως κοινωνικό κακό που πρέπει να αποβληθεί, ένα πλαίσιο που καθιστά πιθανό σε ανθρώπους να σκοτώσουν πόρνες και να πιστεύουν πως προσφέρουν υπηρεσίες στην κοινωνία.

Dresden 2010 65η Επέτειος


**η φωτογραφία είναι από παλιότερη διαδήλωση**

Φέτος συμπληρώθηκαν 65 χρόνια από τον βορβαδισμό της Δρέσδης(14 Φεβρουαρίου) από τους Άγγλους και το επίσημο τέλος του Δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Όπως κάθε χρόνο , έτσι και φέτος οι ναζί και άλλοι γερμανοί πατριώτες καλούν σε διαδήλωση μνήμης. Η γερμανική σύγχρονη προπαγάνδα θέλει την Γερμανία θύμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

5.000 με 7.000 ναζιστές συγκεντρώθηκαν στην Δρέσδη με την προστασία της αστυνομίας όπως κάθε χρόνο. Μια μέρα πρίν έλαβε μέρος και αντι-γερμανική διαδήλωση. Παραθέτω συνδέσμους με το ιστολόγιο του anti-german για περισσότερες πληροφορίες στα αγγλικά και ένα ωραίο video που μάλλον έχει επιμεληθεί ο classless kulla , ένας από τους πιο αγαπημένους „αντι-γερμανους“ techno artists.

Δεύτερη εμπρηστική επίθεση στην Συναγωγή Ετς Χαϊμ στα Χανιά

Γιαυτούς που μιλάνε ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα αντισημιτισμού , παραθέτουμε την παρακάτω ενημέρωση από το ιστολόγιο http://abravanel.wordpress.com/2010/01/16/second-arson-in-hania-synagogue/ . Νομίζω πως η ανάγκη για περισσότερη δράση και αντιπληροφόρηση στην Ελλάδα για το θέμα του αντισημιτισμού είναι αναγκαία , περισσότερο από ποτέ.

Για να δούμε τώρα πόσοι από τους „ουμανιστές“ της Παλαιστινιακής αλληλεγγύης θα βγάλουν έστω και μια μικρή ανακοίνωση για το θέμα. Νομίζω ότι αρκετά κρύφτηκαν πίσω από το δάκτυλο τους όλον αυτόν το καιρό. Ο αντισημιτισμός ποτέ δεν σταμάτησε να αποτελεί επιρροή πολλών λεγόμενων „αναρχο-αριστερών“ σε αυτή την χώρα και παγκόσμια.

Ο Ελληνικός Εβραϊσμός αντιμετώπισε μια νέα εμπρηστική επίθεση ενάντια στην Συναγωγή Ετς Χαΐμ στα Χανιά το βράδυ της 15ης Ιανουαρίου. Σύμφωνα με αστυνομικές αναφορές άγνωστοι δράστες έβαλαν φωτιά στο κύριο κτίσμα της Συναγωγής καταστρέφοντας τη στέγη, τη συλλογή των 2500 σπάνιων βιβλίων, πολλά θρησκευτικά αντικείμενα της συλλογής τέχνης, το μουσικό αρχείο με σπάνιες ηχογραφήσεις από θρησκευτική και παραδοσιακή κρητική μουσική, τους 4 υπολογιστές και σημαντικό μέρος όλης της συναγωγής. Δεν ξέρουμε ακόμα την τύχη των παπύρων της Τορά που είχαν επιβιώσει της προηγούμενης επίθεσης. Μέλη της χαβουρά/αδελφότητας της Συναγωγής μεταφέρουν αυτή την στιγμή τα υπόλοιπα αντικείμενα σε διαφορετικές τοποθεσίες για να αποφύγουν επιπλέον καταστροφές.

Αυτός είναι ο δεύτερος εμπρησμός της Συναγωγής που είχε αντιμετωπίσει μια ακόμη αντισημιτική επίθεση μόλις πριν 19 ημέρες και που είχε προκαλέσει ζημιές στο κτίριο αλλά είχε αφήσει άθικτη την ανεκτίμητη θρησκευτική, μουσική και ιστορική της αρχειοθήκη. Υπενθυμίζω τις αντιπαραθέσεις που είχαν συνοδεύσει την ανακαίνιση της το 1999, την πρώτη μετά από το Ολοκαύτωμα που είχε εξολοθρεύσει την Κοινότητα. Τότε ο Νομάρχης Χανίων και ο ορθόδοξος Μητροπολίτης είχαν απειλήσει με σωματική βία αν άνοιγε η Συναγωγή με μια υστερική σειρά εγγράφων που μιλούσαν για “Εβραϊκό Κεφάλαιο” που εισβάλει στην Κρήτη και παρόμοια αντισημιτική ρητορεία καταπατώντας κάθε έννοια θρησκευτικής ελευθερίας στην Ελλάδα.

Στην προηγούμενη ανάρτηση για τον πρώτο εμπρησμό είχα ζητήσει από τον Δήμαρχο και τον Νομάρχη Χανίων να επισκεφθούν δημόσια την Συναγωγή και παρουσία των ΜΜΕ να καταδικάσουν με τον πιο έντονο και δημόσιο τρόπο την επίθεση. Για να το θέσω και πιο λαϊκά: να φωνάξουν τα κανάλια και τις εφημερίδες και να πουν να τσακιστούν και να ξεκουμπιστούν οι αντισημίτες από την πόλη τους, ενώ η Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων να προχωρήσει σε “συστάσεις” στους γνωστούς φασιστικούς κύκλους. Τίποτα δεν έγινε, ενώ τα ΜΜΕ ήταν εξαιρετικά προσεκτικά να παρουσιάσουν ουδέτερα την επίθεση, ίσως για να μην ταράξουν τις ρατσιστικές αντισημιτικές ευαισθησίες των αναγνωστών τους και ψηφοφόρων. Η Ελληνική Κυβέρνηση προφανώς δεν καταδίκασε τίποτα – όπως συνήθως. Εκτός και αν μας πάρουν χαμπάρι οι ξένοι η έννοια της θρησκευτικής ανεκτικότητας είναι κάτι εξαιρετικά σχετικό στην χώρα μας.

Κάτω από τις παρούσες συνθήκες επαναλαμβάνω την παράκληση μου στην τοπική χριστιανική κοινωνία να αντιδράσει, αν και προφανώς είναι πολύ λίγο και πολύ αργά. Αν όχι για τους αντιπαθείς εβραίους, τουλάχιστον για την χανιώτικη πολιτιστική κληρονομιά και το γεγονός οτι κινδυνεύει η ίδια η Παλαιά Πόλη των Χανίων. Συνδυάζοντας αυτή την επίθεση με τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον ξένων στα Χανιά από φασιστικές ομάδες που γίνονται ανεκτές από την Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, συμβουλεύω στους εβραίους ταξιδιώτες της Κρήτης να λάβουν μέτρα για την προστασία τους και να αποφεύγουν έντονες εκδηλώσεις της εβραϊκής ταυτότητας τους. Είμαι κάθετα αντίθετος σε κάθε είδος μποϊκοτάζ αλλά οι επαναλαμβανόμενη ρατσιστική βία και η ενσυνείδητη έλλειψη αντιδράσεων από Αστυνομία, Κράτος, ΜΜΕ και τοπική χριστιανική κοινωνία δημιουργεί επιπλέον κινδύνους στους Εβραίους που ζουν και επισκέπτονται την πόλη.

Επίσης ζητώ την βοήθεια, χρηματική και ηθική, από οποιοδήποτε στην Ελλάδα και στον κόσμο για να βοηθήσουμε την επισκευή της Συναγωγής και να αρνηθούμε την επιτυχία του έργου των Ναζί και των σύγχρονων κρητικών μιμητών τους. Επισκεφθείτε τον ιστότοπο της Ετς Χαΐμ για περισσότερες πληροφορίες.

ΥΓ. Η ανακοίνωση της ΜΚΟ ΕΠΣΕ είναι συναισθηματική αλλά ορθή. Αποτελεί ηθική υποχρέωση του ΚΙΣ και των ανθρώπων που θέλουν να διατηρήσουν ή να ανέλθουν στην διοίκηση του να μην επαναλάβουν πρακτικές που, παρά τις καλές τους προθέσεις, έχουν αποδειχτεί αποτυχημένες και πηγή εκμετάλλευσης από το Κράτος.

“”όποιος/α τολμάει ας θυμίσει ποιο κόμμα (κεντρικά), ποιο ΜΜΕ (πλην “Ε”), ποιος φορέας καταδίκασε τον πρώτο εμπρησμό; σιωπή σημαίνει συνενοχή άρα οι εμπρηστές είναι η ελληνική πολιτεία και κοινωνία – με την ανοχή της ηγεσίας του εβραϊσμού που αντέδρασε υποτονικά στον αρχικό εμπρησμό

6-01.10 Εμπρησμός στη Συναγωγή στα Χανιά

Εμπρησμός -σύμφωνα με την Αστυνομία- σημειώθηκε χθες, τις πρώτες πρωινές ώρες, στην Εβραϊκή Συναγωγή, στην παλιά πόλη των Χανίων. Από την πυρκαγιά που προκάλεσαν άγνωστοι δράστες η Συναγωγή (στην πάροδο Κονδυλάκη) κινδύνεψε να καεί.

Τα χειρότερα αποτράπηκαν χάρη στην επέμβαση της Πυροσβεστικής που έσβησε έγκαιρα τη φωτιά. Κάτω από την ξύλινη σκάλα της Συναγωγής βρέθηκε δοχείο με εύφλεκτο υγρό.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων αναφέρεται ότι στη 1.15 περίπου τα ξημερώματα “άγνωστοι δράστες εισήλθαν στον αύλειο χώρο της Εβραϊκής Συναγωγής και προκάλεσαν πυρκαγιά σε εξωτερική σκάλα του κτηρίου με αποτέλεσμα να υποστεί υλικές ζημιές και να προκληθούν φθορές στον υλικοτεχνικό εξοπλισμό και σε διάφορα βιβλία που υπήρχαν στον χώρο της βιβλιοθήκης. Η πυρκαγιά κατασβέστηκε άμεσα από την Πυροσβεστική Υπηρεσία Χανίων στη 1.50 τα ξημερώματα”.

Ηδη από νωρίς χθες το πρωί οι εκπρόσωποι της Συναγωγής είχαν εκφράσει φόβους ότι η πυρκαγιά οφείλεται σε εμπρησμό καθώς είχαν προηγηθεί παρόμοια περιστατικά στην παλιά πόλη (Στέκι Μεταναστών) αλλά και σ’ όλη την Ελλάδα.
Η ώρα ήταν 1.15 περίπου τα ξημερώματα όταν περίοικος αντιλήφθηκε ότι η Συναγωγή είχε πάρει φωτιά και ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η έγκαιρη επέμβαση της οποίας απέτρεψε τα χειρότερα.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χανίων με δύο οχήματα που έθεσαν τη φωτιά υπό πλήρη έλεγχο.
Η φωτιά πρόλαβε να κάψει τμήμα της ξύλινης σκάλας που οδηγεί στη Βιβλιοθήκη της Συναγωγής και κατέστρεψε το κλιμακοστάσιο, ενώ υπήρχε κίνδυνος επέκτασής της στα γειτονικά σπίτια της παλιάς πόλης.
Το περιστατικό επαναφέρει το θέμα φύλαξης της παλιάς πόλης γενικότερα, αλλά και της Εβραϊκής Συναγωγής ειδικότερα, που εδώ και τέσσερα χρόνια παραμένει χωρίς φρουρό.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο διευθυντής της Εβραϊκής Συναγωγής Νίκος Hanaan Σταυρουλάκης, ανέφερε ότι “χθες το βράδυ γύρω στη 1.30 τα μεσάνυχτα μας ειδοποιήσανε ότι είχε εκδηλωθεί φωτιά στη Συναγωγή. Μέχρι να φτάσουμε εδώ, παρά το γεγονός ότι κατοικώ στην παλιά πόλη, η Πυροσβεστική είχε σβήσει έγκαιρα την πυρκαγιά που ευτυχώς δεν πρόλαβε να επεκταθεί και να ανέβει μέχρι τη Βιβλιοθήκη. Όμως ακόμη δεν μπορώ να ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκονται τα βιβλία λόγω του καπνού και της υγρασίας. Στη Βιβλιοθήκη της Συναγωγής φυλάσσονται περισσότεροι από 1.500 τίτλοι σπάνιων βιβλίων. Οι ζημιές μέχρι στιγμής φαίνονται να είναι μόνο υλικές. Αυτό που μας πονάει είναι το συναισθηματικό κομμάτι της πράξης αυτής. Διότι η ξύλινη σκάλα φτιάχνεται και οι τοίχοι ξαναβάφονται, αλλά αυτό που έγινε, μας «χτύπησε στην καρδιά» αυτό δεν φτιάχνεται”.

Ο ίδιος επεσήμανε ότι “το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει διάφορα περιστατικά στην παλιά πόλη, που ειδικά τη νύχτα μοιάζει με «αδέσποτη πόλη». Θεωρώ τα Χανιά πατρικό μου σπίτι, κάποιοι άλλοι όμως όχι. Η τελευταία γενιά, δεν ξέρω για ποιον λόγο, βλέπω να αδιαφορεί απίστευτα για την παλιά πόλη. Και για τα γεγονότα που έχουν συμβεί τελευταία στην παλιά πόλη όπως στο Στέκι Μεταναστών, κανείς δεν λέει τίποτα. Ο εμπρησμός που συνέβη στο Στέκι Μεταναστών είναι αίσχος: πουθενά στην Ευρώπη δεν γίνονται τέτοια πράγματα, χωρίς να υπάρξει μια γενική επανάσταση από την τοπική κοινωνία. Οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν βγει στους δρόμους για τέτοια περιστατικά”.
Ο ίδιος ανέφερε ότι επιθέσεις έγιναν και στα Ιωάννινα όπου 5 – 6 φορές έβαψαν τους τάφους στο Εβραϊκό Νεκροταφείο.

“Όμως εκεί όλη η πόλη ξεσηκώθηκε, οι Χριστιανοί βγήκαν στους δρόμους φωνάζοντας «φτάνει πια»”.
Ο κ. Σταυρουλάκης έθιξε και το θέμα της φύλαξης της Εβραϊκής Συναγωγής αφού, όπως είπε, “εδώ και τέσσερα χρόνια δεν υπάρχει φύλακας. Υπήρχε αστυνομικός που φύλαγε σκοπιά μέχρι τις 5 το πρωί, τώρα πλέον δεν υπάρχει”.

Από την πλευρά του ο υποδιοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χανίων Νικόλαος Σκουλούδης, ανέφερε ότι “η Υπηρεσία ειδοποιήθηκε στη 1.15 για εκδήλωση πυρκαγιάς στο κτήριο της Εβραϊκής Συναγωγής στην παλιά πόλη, στην πάροδο Κονδυλάκη. Δύο οχήματα με πέντε άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας μετέβησαν έγκαιρα στην περιοχή και πρόλαβε να καταστείλει την πυρκαγιά πριν πάρει διαστάσεις. Διότι γνωρίζουμε ότι όλα τα κτήρια της παλιάς πόλης των Χανίων είναι εύφλεκτα λόγω των υλικών κατασκευής. Διαπιστώσαμε ότι υπήρχε κάτω από ξύλινη σκάλα, ένα δοχείο με εύφλεκτο υγρό που έκαιγε και μετέδιδε τη φωτιά στο κλιμακοστάσιο που οδηγεί στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκεται η Βιβλιοθήκη του κτηρίου. Ευτυχώς αποσοβήθηκε κάθε κίνδυνος επέκτασης της πυρκαγιάς, η οποία κατέστρεψε μόνο το κλιμακοστάσιο”.

Ο ίδιος επεσήμανε τον κίνδυνο από την πρόκληση πυρκαγιάς στα κτήρια της παλιάς πόλης λόγω της παλαιότητας και της φύσης των υλικών τους.
Ελένη Φουντουλάκη

Σήμερα στον Freakuency radio στις 6 το απόγευμα

Ακτιβιστής από την Βουδαπέστη στα πλαίσια της εκπομπής του Morze infoshop θα μας δώσει μια πρώτη ανταπόκριση από την σύνοδο για το κλίμα στην Δανία τις προηγούμενες μέρες. Νομίζω πως θα έχει αρκετό ενδιαφέρον , μην το χάσετε.

freakuency radio starts…. imaginary institute for interlocal interferences online radio

Freakuency ένα νέο αποκεντρωμένο ραδιόφωνο σε πειραματική λειτουργία. Ξεκίνησε ύστερα από πολλές κουβέντες , μικρά βήματα , αναζητώντας τρόπους , συνδυάζοντας τις ικανότητες μας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτός ήταν και ο σωστός τρόπος να ξεκινήσουμε ένα ραδιοφωνικό εγχείρημα. Με μια οριζόντια δομή και ισότιμη συμμετοχή σε μια όμορφη αποκεντρωμένη διαδικασία με έναν σκοπό: να ξεκινήσουμε μία ραδιοφωνική κοινότητα με βάση τις δικές μας επιρροές στην ηλεκτρονική μουσική.

Τελικά τα καταφέραμε. Οι προσπάθειες μας έδωσαν αποτελέσματα και το μικρό μας ραδιόφωνο είναι online. Techno , minimal dj sets , progressive συμπεριφορές , underground concepts , ενισχύοντας τις „τοπικές σκηνές“ και artists , drum n bass , dubstep όπως επίσης electro κυκλοφορίες , κάνουν „κατάληψη“ τα αυτοοργανωμένα „studios“ και λήψεις από παντού.

Το εγχείρημα μας είναι ανοιχτό σε προτάσεις ιδέες κλπ , το μοναδικό πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να μας στείλετε ένα email περιγράφοντας τις ιδέες σας . Το καθημερινό πρόγραμμα είναι μια ανοιχτή διαδικασία , με την ομάδα μας να συζητάει κάθε μία από αυτές (νέες προτάσεις) , γιαυτό νιώστε ελεύθεροι να μοιραστείτε ιδέες μαζί μας.

μπορείτε να επικοινωνήτε μαζι μας στο freakuencyradio at gmail.com και να ακούσετε το ραδιο από εδώ

η σελίδα μας είναι freakuencyradio.wordpress.com

Freakuency is a new decentralized radio online in a testing level which is started after long discussions , little steps of development , searching for resources , sharing skills. We are definitely convinced that was the right way to start a radio project. A horizontal way with all of us participating in a beautiful decentralized process with one purpose: starting a new online radio project collective related to electronic music interests.

Finally we succeed , our efforts came out with results and our little radio is online. Techno , minimal dj sets , house tunes , progressive attitudes , underground concepts , supporting local scenes and artists , drum n bass , dubstep as well as electro releases are occupying the self organized DIY “studios of our decentralised radio , broadcasting from everywhere.

Our project is open to new contributions and ideas , the only thing you have to do is to send us an open letter to our email address , describing your ideas. If you re willing to do it we will be glad to reply to you as soon as possible. The day schedule of our radio is an open process for discussion , with our collective discussing every new idea and possibility. So feel free to share your ideas with us

for new ideas and suggestions you can mail us here freakuencyradio@gmail.com and you can listen online here

our page http:// freakuencyradio.wordpress.com

Η Προχειρότητα της Πολιτικής είναι η Πολιτική της Προχειρότητας

δημοσιεύω σήμερα ένα πολύ ωραίο άρθρο από το μπλόγκ http://evan5.blogspot.com/ . ρίξτε μια ματιά ..σε ένα από τα αξιόλογα ελληνικά ιστολόγια

Μικρή διάσταση πήρε στην ελλάδα η υπερψήφιση της „Ευρωσυνθήκης της Λισαβόνας“ στο δημοψήφισμα της Ιρλανδίας. Παρά το γεγονός ότι επηρεάζει περισσότερο από τα τυπικά ματς „Κωστάκη – Γιωργάκη“, ή „Αντωνάκη – Ντορούλας“, ελάχιστη σημασία δόθηκε. Μια συνθήκη η οποία βάζει το σύνταγμα της ελλάδας, με το οποίο τόσο μας ζαλίζουν, σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το ευρωσύνταγμα, θεωρήθηκε είδηση που ανήκει στα „διεθνή θέματα“ και αναφέρθηκε σποραδικά.

Μία απορία έχουμε μόνο: όλοι αυτοί που την πρώτη φορά πανηγύριζαν χωρίς να προσέχουν τι λένε, τι έχουν να πουν τώρα;

„η λαϊκή αγανάκτηση κατά της ΕΕ φουντώνει“ το ΚΚΕ, „ηχηρό ιρλανδικό «ΟΧΙ»“ και „είμαστε όλοι Ιρλανδοί“ ο ΣΥΝ, „νίκη που εκφράζει τις διαθέσεις της πλειοψηφίας των εργαζόμενων και των λαών της Ευρώπης“ η τότε ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α, τώρα ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, μεχρι και το ΛΑΟΣ: „οι αγέρωχοι Ιρλανδοί έσωσαν την τιμή της Ευρώπης“. [1]

Αυτά λέγονταν τότε για την καταψήφιση της συνθήκης. Τώρα, σιωπή. Πού πήγε η λαϊκή αγανάκτηση και το ηχηρό όχι των αγέρωχων ιρλανδών εργαζομένων; Η ανυπαρξία επαφής με την ιρλανδία και η αδυναμία ανάγνωσης του ιρλανδικού εθνικισμού οδήγησαν σε τέτοιες γελοίες δηλώσεις. Το τωρινό „ναι“ δεν ήταν αναμενόμενο, αλλά ούτε έπεσε κανείς στην ιρλανδία από τα σύννεφα. Η άνοδος του δημοσκοπικού „όχι“, η πρωτοκαθεδρία του δημοσκοπικού „ναι“ και κυρίως ο εθνικισμός και των δύο πλευρών, έκαναν το νέο δημοψήφισμα εξαιρετικά αμφίρροπο.

Είχε βουήξει η ιρλανδία για το αμφίρροπο του αποτελέσματος. Εκτός του ότι τόσοι ιρλανδοί έχουν φύγει για τη βρεττανία για να βρουν δουλειά, οπότε η σύνθεση του εκλογικού σώματος διέφερε. Τα ελληνικά κόμματα και οργανώσεις όμως, προφανώς δεν ενδιαφέρθηκαν. Ούτε και ενδιαφέρονται ποτέ. Από τη στιγμή που δεν μπόρεσαν να αυτοεπιβεβαιωθούν στην πλάτη του ιρλανδικού λαού, σιώπησαν.

Αν μιλούσαν, θα έπρεπε να το ψάξουν. Να έρθουν αντιμέτωποι με τον ιρλανδικό εθνικισμό. Να έρθουν αντιμέτωποι με τον δικό τους εθνικισμό. Αυτό τους πέφτει δύσκολο όμως, οπότε αντ‘ αυτού προτίμησαν την προχειρότητα.

[1] Δείτε τις δηλώσεις και τι γράψαμε παλαιότερα για το πρώτο δημοψήφισμα: http://evan5.blogspot.com/2008/09/blog-post_23.html

Marx – Welcome back? 20.-22.11. 2. Marx-Herbstschule

Τριήμερο για τον Μαρξ οργανώνει η ΤΟP Berlin από τις 20 με 22 Νοέμβρη. H TOP Berlin μια από τις συλλογικότητες με περιεχόμενο κατά την άποψη μου κάνει ακόμα ένα ουσιαστικό βήμα στην συζήτηση για τον σύγχρονο Μαρξ. Μεταξύ άλλων θα υπάρξει παρουσίαση /συζήτηση για την κριτική του Antonio Negri στον Παραδοσιακό Ιταλικό Μαρξισμό. Περισσότερα θα δημοσιεύσω σήμερα και αύριο εκτός από την συγκεκριμένη συνάντηση και για την αντεθνική διαδήλωση όπου η TOP Berlin καλεί σε συνεργασία με την Umsganze-Bündnis. < TOP B3RLIN meets ://about blank @ Renate – a communist charity rave

Θα ακολουθήσει ένα rave με djs από το Βερολίνο και αλλού , πολλοί από αυτούς γνωστοί μας από διάφορα άλλα events και clubs όπως από το Bar25
με τους DJs Jake the Rapper (Combination/ Bar 25), Boris (Careless/ Berghain), Peter (Punkt Music/ Whatpeopleplay), James Braun (Copenhagen), AFFKT (Baracca Music, Barcelona), Hof Gutow (Klangsucht), Johannes Vogel (4Augenvögeln).

21.11. / 23 Uhr / Salon Zur wilden Renate

μπορείτε να διαβάσετε και την ανακοίνωση της ΤΟP Berlin στα γερμανικά παρακάτω καθώς και να επισκεφτείτε την σελίδα της εδώ

Die Marx-Herbstschule geht in die zweite Runde. Nachdem wir im letzten Jahr die “Resultate des unmittelbaren Produktionsprozesses” aus den Manuskripten des Kapitals diskutiert haben, soll dieses Jahr vom 20.-22. November daran anschließend der II. Band in Auszügen auf dem Plan stehen, ergänzt durch Passagen aus der neuen MEGA-Ausgabe. Diskutiert werden die zentralen Begriffe des Zirkulations- und Kreislaufprozesses des Kapitals.

Einen zweiten Schwerpunkt der diesjährigen Herbst-Schule bildet die Neue Marx-Lektüre sowie die Diskussion, die sich um Band II ergeben haben. Am Samstagabend wird Antonio Negri über die Kritik am traditionellen Marxismus in Italien und Frankreich und die Entwicklung eines anderen, kritischen Marxismus berichten. Am Sonntag wird die Diskussion betrachtet, die es im Anschluss an den II. Band gegeben hat. Hier wird es insbesondere um Rosa Luxemburg, um die Grenzen der Akkumulation und um die Krisenhaftigkeit des Kapitalismus gehen.

Das insgesamt dreitägige Seminar soll ein weiterführendes Angebot an all diejenigen sein, die bereits eine erste Bekanntschaft mit der Marxschen Kapitalismuskritik gemacht haben und mindestens den ersten Band schon gelesen haben.

Veranstaltet wird die Herbstschule von der Marx-Gesellschaft e.V., dem Berliner Verein zur Förderung der MEGA-Edition, der Rosa-Luxemburg-Stiftung, der Hellen Panke und von TOP B3rlin in Kooperation mit dem Umsganze-Bündnis. Die Herbstschule findet wieder in den Räumen der Rosa-Luxemburg-Stiftung im Haus des Neuen Deutschland, Franz-Mehring-Platz 1 statt. Anmelden könnt ihr euch unter herbstschule at top-berlin.net. Den genauen Ablaufplan des Seminars und die Textgrundlagen bekommt ihr nach eurer Anmeldung per Mail zugeschickt. Hier der Flyer

TOP B3RLIN meets ://about blank @ Renate -
a communist charity rave
mit den DJs Jake the Rapper (Combination/ Bar 25), Boris (Careless/ Berghain), Peter (Punkt Music/ Whatpeopleplay), James Braun (Copenhagen), AFFKT (Baracca Music, Barcelona), Hof Gutow (Klangsucht), Johannes Vogel (4Augenvögeln).

21.11. / 23 Uhr / Salon Zur wilden Renate

english summary

20.-22.11. 2. Marx-Herbstschule (autumn school)

TOP berlin and collaborators (like the working group of the MEGA edition, a new full edition of the works of Marx and Engels, the Marx-Gesellschaft and others) offers a three day workshop on the second volume of Marx‘ Capital.
The discussion will be around the terms of the circulation of capital and on the second day Antonio Negri will report about the critique of traditional Marxism in Italy and France and about the development of another, critical Marxism. On the last day the focus will lie on the debates around the second volume, especially focusing on Rosa Luxemburg, the limits of accumulation and crisis-laden capitalism. Participants should have at least read the first volume to take part in this weekend. You have to register via email to get the details.
On the night of the 21. nov, there will be a party: TOP B3RLIN meets ://about blank @ Renate

Αθήνα : Πορεία για την εξέγερση του πολυτεχνείου 73

Αρκετά μεγάλη σε όγκο ήταν η χτεσινή πορεία για την επέτειο της εξέγερσης του πολυτεχνείου το 1973. Η μέρα όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε και από τις δηλώσεις της κυβέρνησης , σημαδεύτηκε από συλλήψεις και αγριότητες της αστυνομίας. Συνολικά προσάχθηκαν στην γενική αστυνομική διεύθυνση Αττικής 277 άτομα , ενώ αποδόθηκαν κατηγορίες σε 9 άτομα ,σύμφωνα με πληροφορίες. Η αστυνομία και τα ΜΑΤ έπνιξαν για μια ακόμα φορά το κέντρο στα δακρυγόνα , συγκεκριμένα γνωστό ψητοπωλείο στα Εξάρχεια πνίγηκε μετά από “λάθος” της αστυνομίας όπου κάποια από τα δακρυγόνα έπεσαν μέσα. Οι πορείες ήταν αρκετά μεγάλες σε όγκο , αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε κάτι διαφορετικό από τις άλλες χρονιές. Η διαδήλωση τερμάτισε στην αμερικάνικη πρεσβεία , όπως άλλωστε θέλει η “παράδοση” και η ιστορία του συνόλου των ομαδοποιήσεων που συμμετέχουν , κάτι που κατά την γνώμη μου σηκώνει αρκετή συζήτηση για την πολιτική ορθότητα αυτής της επιλογής.

Die Parole bleibt: kompromisslose Solidarität mit Israel

or Leftwingers can never be antisemites

δημοσιεύτηκε στο blog http://dieschwulezeit.blogspot.com/

Η αναγωγή αυτής της θρησκείας σε φυλή είναι μια ρατσιστική θεωρία, αυτή του αντισημιτισμού

Ο αντισημιτισμός δεν είναι μόνον μια ρατσιστική θεωρία, και είναι αντισημιτικό να πιστεύει κάποια κάτι τέτοιο.

Υστερα από όλα αυτά θα περίμενε κάποιος πως όταν θα ερχόταν η στιγμή που θα έκαναν το δικό τους κράτος-έθνος, έστω και στηριγμένο στη μυθολογία και όχι στην Ιστορία, θα ήταν κράτος πρότυπο ανθρωπισμού και αλληλεγγύης.

Υπονοεί ο αριστερός πως υπάρχει έστω ένα κράτος που „στηρίζεται“ στην „Ιστορία“, και όχι στην εθνική αφήγηση-μυθολογία; Δεν γνωρίζει ο αριστερός πως το Εβραϊκό Κράτος ως Κράτος που κτίσθηκε από τις επιζήσασες του Ολοκαυτώματος και ως τελευταίο καταφύγιο των απανταχού αντικειμένων του αντισημιτισμού, είναι πρότυπο ανθρωπισμού και αλληλεγγύης;

Στην πράξη έγινε το αντίθετο. Ο ΟΗΕ με έρευνα που έκανε στη Λωρίδα της Γάζας βρήκε αποδείξεις που ενοχοποιούν το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου. Και αυτό σημαίνει πως το Ισραήλ πρέπει να οδηγηθεί σε μια νέα Νυρεμβέργη. Το ίδιο βέβαια και η Χαμάς.

Στην Νυρεμβέργη δικάστηκαν τα SS, η Wehrmacht (δια των Keitel-Jodl), τα πλέον υψηλόβαθμα στελέχη του 3. Reich εκπροσωπώντας τους επιμέρους θεσμούς και μηχανισμούς του Εθνικοσοσιαλιστικού Κράτους.

Και φυσικά ο αριστερός μας θέλει να οδηγήσει τις Εβραίες σε μια „νέα Νυρεμβέργη“, ώστε να αποκατασταθεί η αλήθεια: „Εξίσου, αν όχι περισσότερο εγκληματίες από τις Ναζί είναι οι Εβραίες. Συνεχίζουν να επιβιώνουν!“

Αλλά οι αριθμοί των θυμάτων δίνουν μια άλλη διάσταση: 1.400 νεκροί από την πλευρά των Παλαιστινίων, 13 από την πλευρά των Ισραηλινών. Τι πιθανότητες έχει το Ισραήλ να συρθεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης;

Αφού μπήκαμε στην, καθόλου εύστοχη πολικά, λογική της δικονομίας, να σημειώσουμε ότι από αυτής της άποψης, οι Εβραίες είναι απολύτως δικαιολογημένες να εξοντώνουν ακόμη και 500 γκογίμ για κάθε μία Εβραϊκή ζωή. It’s pure statistics.

στην ουσία το κράτος του Ισραήλ «τοποθετήθηκε» στην Παλαιστίνη από τη Δύση. Και ιστορικά έπαιξαν τον ρόλο της τελευταίας Σταυροφορίας, όσο και αν δεν το έκαναν στο όνομα του χριστιανισμού. Η Δύση ενδιαφέρεται να έχει ένα «κάστρο» στην καρδιά του αραβικού κόσμου.

Οι Σιωνίστριες που αγωνίστηκαν σε πείσμα και ενάντια στην „Δύση“ για να οικοδομήσουν το Ισραήλ, που η „Δύση“ έστειλε τα πλοία των πίσω, που είδαν την „Δύση“ σχεδόν να τις εξαλείφει, που πάλεψαν για την διεθνή αναγνώριση του Κράτους των, το γνωρίζουν αυτό;

Αυτό είναι ένα κάλεσμα για την συμετοχή σας στην διαδήλωση ενάντια στην απαγόρευση των καταλήψεων στην Ουτρέχτη (24.10.2009) και των Ημερών Δράσης για τις Καταλήψεις στην Ολλανδία (30.10-01.11.2009).

Σε όλους τους ανθρώπους που είναι κατά της απαγόρευσης των καταλήψεων,
σε όλους τους καταληψίες που ζουν στην Ολλανδία και στο εξωτερικό,
ειδική παράκληση σε όλους τους Ισπανούς, Πολωνούς και Ιταλούς καταληψίες που ζουν στην Ολλανδία (είστε πολλοί, αλλά λίγοι από σας είναι ενεργοί),
σε όλους τους πρώην καταληψίες,
σε όλους τους νέους που θα ήθελαν να γίνουν καταληψίες στο μέλλον
σε όλους τους φίλους των καταληψίων,
σε όλους τους πολιτικούς ακτιβιστές,
σε όλους αντιφασίστες,
σε όλους τους καλλιτέχνες που δημιουργούν τέχνη και/ή “εμφανίζονται” στις καταλήψεις,
σε όλα τα συγροτήματα και τους DJ που παίζουν σε καταλήψεις,
σε όλα τα party-animals και tekno-freaks που απολαμβάνουν τα party και τις συναυλίες στις καταλήψεις,
σε όλους τους ταξιδιώτες που επισκέπτονται και μένουν στις καταλήψεις,
σε όλους εσάς που δεν αναφέρεστε παραπάνω.

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε μαύρες μέρες έρχονται για τις καταλήψεις στην Ολλανδία. Στις 15.10.2009 η Tweede Kamer (δεύτερο τμήμα του ολλανδικού κοινοβουλίου) ψήφισε υπερ της απαγόρευσης των καταλήψεων. Να θυμάστε ότι αυτό δεν θα είχε συμβεί αν δεν υπήρχε η υποστήριξη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών πολιτικών Rita Verdonk και Geert Wilders. Από την 1 του Γενάρη 2010 οι καταλήψεις θα είναι παράνομες στην Ολλανδία. Αν προσπαθήσετε να καταλάβετε ένα άδειο κτίριο, θα θεωρείστε εγληματίας και θα τιμωρείστε από τις Ολλανδικές αρχές. Οι Ποινές είναι πολύ υψηλές και κυμαίνονται από ένα μέχρι δύο έτη φυλάκισης!

Αυτό είναι μια πολύ σοβαρή απειλή! Μην αφήσουμε τους πολιτικούς να καταστρέψουν το κίνημα των καταλήψεων! Δεν μπορούμε να περιμένουμε! Πρέπει να δράσουμε τώρα!

Το μέλλον του Ολλανδικού κινήματος των καταλήψεων είναι στα χέρια μας. Είναι επίσης μια μεγάλη ευθύνη. Θα πρέπει να δείξουμε σεβασμό προς τις προηγούμενες γενιές Καταλήψεων που έκαναν την κατάληψη δυνατή στην Ολλανδία. Θυσίασαν πολύ χρόνο και ενέργεια για μας. Πρέπει να σκεφτούμε όλους τους νέους που θα ήθελαν να έχουν τη δυνατότητα να ζουν σε καταλήψεις στο μέλλον.

Είναι πιθανό ότι έχουμε πολύ καλούς γείτονες, αλλά παρακαλώ να θυμάστε ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν θα αγωνιστούν για τα σπίτια μας.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πολιτικοί λένε ότι είμαστε λίγοι, αλλά το πνεύμα μας είναι ισχυρότερο από το σάπιο και μη-ανθρωπιστικό δίκαιο που οι πολιτικοί έχουν δημιουργήσει! Θα πρέπει να δείξουμε στους πολιτικούς και στις αστυνομικές δυνάμεις την αποφασιστικότητά μας για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας για τη στέγαση.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πολιτικοί λένε ότι είμαστε βίαιοι, αλλά οι Χριστιανοί από CDU (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα), CU (Χριστιανική Ένωση) και του SGP (Ορθόδοξο προτεσταντικό Κόμμα) είναι αυτοί που βιαιοπραγούν. Για αυτούς τα άδεια κτίρια είναι πιο σημαντικά από ανθρώπους που ψάχνουν για ένα σπίτι. Αυτοί οι χριστιανοί αποφάσισαν ότι η αστυνομία θα μας συλλάβει, αν προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ένα σπίτι μετά την 31η Δεκεμβρίου 2009.

Ακούμε κάποιους από τους καταληψίες να λένε “θα μετακομίσουμε από την Ολλανδία”. άλλοι λένε «φοβόμαστε να συμμετέχουμε σε δράσεις και διαδηλώσεις, γιατί δεν είναι ευχάριστο να συλληφθούμε”. Παρακαλούμε μην δώσετε αυτή την ικανοποίηση στους πολιτικούς, χαίρονται όταν τα ακούνε. Ειδικά οι “αγαπημένοι μας” όπως η Rita Verdonk και ο Geert Wilders.

Θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για το πιοι είμαστε και να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να καταλαμβάνουμε άδεια κτίρια. Μην εγκαταλείψουμε χωρίς αγώνα! Ορισμένοι από εσάς θυμάστε αυτή την υπερήφανη και οργισμένη νεολαία από την Kopenhagen οι οποίοι αγωνίζονται για την Ungdomshuset και την αξιοπρέπεια τους. Ορισμένοι από εσάς ίσως έχετε προσχωρήσει στον αγώνα τους. Θα πρέπει να φέρουμε το πνεύμα της νεολαίας από τη Δανία και την Ελλάδα στους δρόμους της Ολλανδίας!

Οι πολιτικοί δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή! Από την 1η Ιανουαρίου θα πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στο να είμαστε άστεγοι ή εγκληματίες. Αυτή η επιλογή δεν είναι κατάλληλη για εμάς! Δεν θα ζήσουμε στους δρόμους ή στη φυλακή! Είμαστε άνθρωποι και αξίζουμε σεβασμό!

Για πολλούς από εμάς το να είσαι καταληψίας είναι τρόπος ζωής. Πολλοί από εμάς περάσαμε τις καλύτερες στιγμές μας στις καταλήψεις. Είχαμε αξέχαστες περιπέτειες μαζί. Έχουμε πολλές πολύτιμες εμπειρίες, όπως το να ζούμε σε αυτο-οργανωμένες κοινότητες ή συλλογικότητες στέγασης. Πολλοί από εμάς γνωρίσαμε τους συντρόφους/ες στην ζωή και τους καλύτερους φίλους μας στις καταλήψεις. Άλλοι διασκέδασαν σε αμέτρητα party των καταλήψεων. Ένας ακόμη λόγος για τον αγώνα ενάντια στην απαγόρευση των καταλήψεων.

Μην αγνοήσουμε τις σοβαρές απειλές για το κίνημα των καταλήψεων! Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας, ανοίξτε τα μάτια σας, σηκωθείτε και δράστε!

Ο αγώνας μας είναι για έναν κόσμο χωρίς καπιταλισμό, φυλετικές και μεταξύ φύλων διαφορές, τη φτώχεια και τον πόλεμο!

Τα λέμε στους δρόμους!

Κολλεκτίβα «Πνεύμα των 80’s

Παράκληση:
-να μεταφραστεί σε πολωνικά, ισπανικά, ιταλικά αυτό το φυλάδιο,
-στείλετε αυτό το φυλλάδιο στους φίλους σας,
-εκτυπώσετε αυτό το φυλλάδιο και διαδώστε το.

Όλα αυτά, προκειμένου να κινητοποιηθεί το κίνημα των καταλήψεων, οι φίλοι μας και οι αμέτρητοι υποστηρικτές μας.

metafrasi.squat.gr/doku.php?id=dutch_squatters_en2gr

english

This is a request to participate in Demonstration against squatting prohibition in Utrecht(24.10.2009) and Squatting Action Days in the Netherlands (30.10-01.11.2009).

To all the people who are against squatting prohibition,
to all the squatters living in the Netherlands and abroad,
special request to all spanish, polish and italian squatters living in the Netherlands (you are many, but few of you are active),
to all ex-squatters,
to all young people who would like to become squatters in the future,
to all the friends of the squatters,
to all political activists,
to all antifascist activists,
to all artists who create art and/or perform in the squats,
to all bandmembers and DJ’s that play in the squats,
to all partypeople and teknofreaks who enjoy parties and concerts in the squats,
to all travellers who visit and stay in the squats,
to all of you who are not mentioned above.

As you probably know dark days are coming for the squatting movement in the Netherlands. On 15.10.2009 the Tweede Kamer (Second Chamber of the dutch parliament) voted for a squatting prohibition. Please remember this would not have happened without the support of racist and xenophobic politicians as Rita Verdonk and Geert Wilders. From 1st January 2010 squatting will be illegal in the Netherlands. If you would like to try to occupy an empty building, you will be considered a criminal and punished by dutch authorities. Penalties are very high and range from one year up to two years of prison!

This is very serious threat! Don‘t let politicians destroy our squatting movement! We can‘t wait! We must act now!

The future of the dutch squatting movement is in our hands. It is a big responsibility as well. We should show respect to those previous squatting generations who made squatting possible in the Netherlands. They sacrified a lot of time and energy for us. We should think about all the youth who would like to have the possibility to live in squats in the future.

It is possible that we have very nice neighbours, but please remember that most of them won‘t struggle for our houses.

Mass media and politicians say that we are few, but our spirit is stronger then this rotten and unhumane law that politicians have created! We should show politicians and police forces our determination in the defence of our rights for housing.

Mass media and politicains say that we are violent, but those christians from CDU (Christian Democratic Party), CU (Christian Union) and SGP (Orthodox Protestant Party) are violent. For them empty buildings are more important than human beings searching for a house. Those christians decided that police will come to arrest us, if we try to occupy a house after 31st December 2009.

We hear some of the squatters say “we will move out of the Netherlands”. others say “we are afraid to participate in actions and demonstrations, because it is not pleasant to be arrested”. Please don‘t give this satisfaction to politicians, they are very glad to hear it. Especially our “favourites” like Rita Verdonk and Geert Wilders.

We should be proud of who we are and defend our rights to occupy empty buildings. Don‘t give up without struggle! Some of you remember those proud and angry youth from Kopenhagen who were fighting for Ungdomshuset and dignity. Some of you probably have joined the struggle. We should bring the spirit of youth from Denmark and Greece to the streets of the Netherlands!

Politicians did not leave us another choice! From 1st January we have to choose between being homeless or criminals. This choice is not suitable for us! We won‘t live on the streets or in the prison! We are human beings and we deserve respect!

For many of us to be a squatter is way of life. A lot of us spent the best times living in the squats. We had unforgettable adventures together. We have plenty of invaluable experiences, like living in self-organized communities or housing collectives. Many of us met their boyfriends, girlfriends and their best friends in the squats. Others had a lot of fun on countless squat parties. Yet another reason to struggle against squatting prohibition.

Don‘t ignore serious threats for our squatting movement! Use your imagination, open your eyes, stand up and act!

Our struggle is for a world without capitalism, race and gender differences, poverty and war!

See you on the streets!

“Spirit of the eighties” collective.

Request:
-to polish, spanish, italian and others translate this pamphlet to your language,
-to everybody send this pamphlet to your friends,
-print this pamphlet and give away to people.

All this in order to mobilize our squatting movement, friends and countless supporters.

Κάλεσμα αλληλεγγύης ενάντια στον νέο νόμο για τις καταλήψεις στην Ολλανδία

Την περασμένη πέμπτη ένας νέος νόμος για τις καταλήψεις , όπου πλέον θα κρίνονται ως ένα πολύ σοβαρό αδίκημα, πέρασε στο Ολλανδικό κοινοβούλιο. Μόνο η ψήφος του ανώτατου γερουσιαστή μένει για να επικυρώσει τον νέο νόμο.

Με τον νέο νόμο από την 1η Ιανουαρίου και με κοινοβουλευτική πλειοψηφία της δεξιάς , όλες οι καταλήψεις στην Ολλανδία θα εκκενωθούν. Κάτι τέτοιο θα σημάνει και το τέλος μιας ιστορική περιόδου , θα σημάνει την καταστροφή των κοινωνικών μας κέντρων και υποδομής. Μετά την λήξη της ψηφοφορίας , ξεκίνησαν επεισόδια στην πλατεία του κοινοβουλίου και η αστυνομία συνέλαβε περίπου 100 άτομα. Φωτογραφίες και σχετικά μπορείτε να δείτε από το Ολλανδικό indymedia εδώ .

Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου διαδηλώσεις και δράσεις έχουν προγραμματιστεί στην πόλη Utrecht και ακολουθούν αποκεντρωμένες δράσεις σε διάφορες άλλες πόλεις από τις 30 Οκτώβρη μέχρι την 1η Νοέμβρη. Καλούμε σε δράσεις αλληλεγγύης σε Πρεσβείες ή προξενεία του Ολλανδικού κράτους παντού. Σας καλούμε επίσης να συμμετέχετε στην διαδήλωση. Δείξτε τους ότι είμαστε παντού , γίνετε δημιουργικοί , δείξε την διαφωνία σου

Επικοινωνία για χώρους φιλοξενίας κατά την διάρκεια της διαδήλωσης και τις ημέρες δράσης μπορείτε να επικοινωνείτε στο kraakverbod@puscii.nl

μετάφραση από τα αγγλικά vlanto@aktivix.org

in english

Last Thursday the Dutch parliament has passed a new law making squatting a felony. Only the senate still has to vote on it’s passing now. However, with a rightwing majority, odds are effectively january 1st all squats in the Netherlands will be up for eviction. This will mark the end of an era, a carte blanche for the destruction of our social centers and infrastructure. Not to mention the criminalisation of thousands of people suffering from the housing shortage, for whom squatting has always been a legal means of acquiring a roof over their heads. An occupation of parliament square during the voting ended with riot cops charging into the tent camp and arresting about one hundred people.

Photo’s can be seen on http://www.indymedia.nl/nl/2009/10/62251.shtml (during the day) and http://www.indymedia.nl/nl/2009/10/62308.shtml (the eviction).

Saturday, october 24th a demonstration is planned in Utrecht, followed by decentralised action days from october 30th till november 1st.
We call upon your solidarity, be it at the demonstration or at the many Dutch embassies and consulates. Show them we are everywhere, be creative, show your dissent!

for sleeping places during the demonstration and action days, mail kraakverbod@puscii.nl

ένα βίντεο από το teknival boom off στην Πορτογαλία

Κάθε 2 χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα trance festivals στην Ευρώπη , το Boom festival γίνεται στην Πορτογαλία με πραγματικά μεγάλη συμμετοχή. Όπως καλά θα καταλάβαίνετε , ειδικά όσοι από εσάς έτυχε να πάτε προς τα εκεί , το φεστιβάλ είναι ένας καταναλωτικός οργασμός , πολλές φορές το line up είναι απλά χάλια και γενικά έχει πολύ ακριβή είσοδο. Διάφοροι ravers κυρίως από την Βαρκελώνη είχαν την ιδέα να ξεκινήσουν το „counter concept“ του boom festival ακριβός απέναντι από το χώρο του φεστιβάλ , ονομάζοντας το boom off teknival , με πολύ καλό ήχο και αξιόλογη συμμετοχή. Το φεστιβάλ αυτό είναι παράδειγμα καλής αυτοοργάνωσης όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο. Μπορείτε να διαβάσετε και να ακούσετε περισσότερα για την free underground rave σκηνή στην Βαρκελώνη στο http://www.underave.net/ . Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Λαουρα από το Βαρκελώνη crew , για το λινκ και το βίντεο.

Εκκένωση κατάληψης στην Βιέννη

Η κατάληψη Triesterstrasse 114 στην Βιέννη, ένα παλιο σχολικό κτήριο , εκκενώθηκε και αυτή πριν λίγες μέρες (12 Οκτώβρη). Ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας με σκυλιά μπήκαν στο κτήριο με αρκετά βίαιες διαθέσεις , όπου το εκκένωσαν αμέσως χωρίς να δώσουν καμία επεξήγηση. Οι καταληψίες καλούν σε δράσεις αλληλεγγύης , περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στα αγγλικά από το indymedia site του Λονδίνου εδώ

Λονδίνο : Βίαιη εκκένωση του κατελημένου κοινωνικού κέντρου Rampart

Ύστερα από 5 ολόκληρα χρόνια κατάληψης και πολλές επιχειρήσεις – απειλές για εκκένωση , τελικά από σήμερα το πρωί το κοινωνικό κέντρο Rampart στο Λονδίνο δεν υπάρχει πια. 3 άτομα και ένας σκύλος ήταν μέσα σήμερα το πρωί όταν η αστυνομία επιχείρησε να σπάσει την αλυσίδα στην πόρτα περίπου στις 5.30 το πρωί. Η αστυνομία χρησιμοποίησε και αναβάτες στην σκεπή , θυμίζοντας έτσι αρκετά την επιχείρηση κατά την διάρκεια της συνόδου G20 , τον περασμένο Απρίλιο. Σχετικό παλιότερο άρθρο και φωτογραφίες από το globalnewswire μπορείτε να βρείτε εδώ.

Αν κάποιος από εσάς μένει στο Λονδίνο , η συλλογικότητα καλεί σε βοήθεια , κυρίως στην μεταφορά πραγμάτων από τον χώρο , μπορείτε να επικοινωνήσετε με τοrampart@mutualaid.org. Σχετική ιστοσελίδα της κατάληψης μπορείτε να βρείτε εδώ

Βουδαπέστη 8 Οκτώβρη: Εκδήλωση για τους συλληφθέντες αναρχικούς στην Σερβία

Πετυχημένη εκδήλωση ενημέρωσης οργάνωσαν ακτιβιστές από το αυτόνομο χώρο Morze infoshop στην Βουδαπέστη για τους συλληφθέντες αναρχικούς στην Σερβία ,ένα θέμα που έχει πάρει αρκετά μεγάλες διαστάσεις αλληλεγγύης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μπορείτε να διαβάσετε περίσσότερα στα αγγλικά από το indymedia calling , το μπλογκ αντιπληροφόρησης των φίλων μου στην πόλη.

5 οκτωβρίου : Διαδηλώσεις ενάντια στο ΔΝΤ στην Ισταμπουλ Τουρκία

Ένας νεκρός από καρδιακή προσβολή (ακριβώς όπως και στο Λονδίνο κάποιους μήνες νωρίτερα) και πάνω από 100 συλλήψεις είναι ο απολογισμός κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων σήμερα στην Ισταμπουλ ενάντια στην σύνοδο του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου.

Νεκρός έπεσε ο Ishak Kavlo, 55 χρονών και δυστυχώς όταν έφτασε ασθενοφόρο ήταν πλέον αργά. Η αστυνομία χτύπησε άγρια του διαδηλωτές , όπου οι δεύτεροι εξαγριώθηκαν μόλις έμαθαν ότι υπάρχει νεκρός. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 10 το πρωί και τελείωσαν στις 5 το απόγευμα.

Πολλές αριστερές οργανώσεις και του αντεξουσιαστικού χώρου δούλευαν αρκετό καιρό για την επιτυχία των διαδηλώσεων , όπου είχαν αρκετά ικανοποιητική συμμετοχή . Αν και με δεδομένη την παρακμή του κινήματος κατά την παγκοσμιοποίησης , ζούμε δυναμικές κινητοποιήσεις τους τελευταίους μήνες , όπως αυτήν στις ΗΠΑ πριν λίγες εβδομάδες , στο Λονδίνο κατά την διάρκεια της συνόδου των 20 ακόμα και στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Στρασβούργο τον περασμένο Απρίλιο. Η ανάγκη για μία νέα ξεκάθαρη αντικαπιταλιστική στρατηγική , ενοποίηση του επαναστατικού κινήματος σε διεθνή βάση αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες και στόχους που θα πρέπει να έχουμε το επόμενο διάστημα αν θέλουμε να αποτελέσουμε απειλή για την αυτοκρατορία τα επόμενα χρόνια.

@το παραπάνω κείμενο το έγραψα για το globalnewswire στις 6 Οκτώβρη

και η απάντηση… στους τερμιναλ

Ρένα Μόλχο

[ Σεπτέμβριος / 2009]

Προς

Τη συντακτική επιτροπή

του Terminal 119 και

Του περιοδικού Konkret

Η ιδιότητά μου ως ειδικού σε ζητήματα ιστορίας του ελληνικού εβραϊσμού και η πρόσφατη συνεργασία μου με τα μέλη του Terminal 119 για ζητήματα που άπτονται του αντισημιτισμού και του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα, μου υπαγορεύουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να απαντήσω στην άστοχη και προκλητική επιστολή που απευθύνουν στο περιοδικό Konkret με τίτλο «Ελληνική μυθολογία» με πρόσχημα το άρθρο του Eberhad Rondholz,”Im Namen des Volkes”.

Και εξηγούμαι : Είναι βέβαιο ότι η επιστολή τους που δήθεν παραπέμπει σε «ορισμένα ακραία λάθη» του παραπάνω αρθρογράφου αποτελεί πρόφαση για να επιδείξουν τις πρόσφατα αποκτημένες γνώσεις των Terminal 119 που τα νεαρά μέλη τους άντλησαν πρόχειρα από δικά μου και άλλα κείμενα για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα. Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν ενδιαφέρονται και επομένως δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτε για την άλλη όψη του ζητήματος δηλαδή της συμπεριφοράς εκείνων των Ελλήνων Χριστιανών που στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής βοήθησαν στη διάσωση Ελλήνων Εβραίων οι οποίοι επέζησαν της καταστροφής. Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο συγγραφέας Eberhad Rondholz οι Ελληνες αυτοί βοήθησαν πρόθυμα τους Εβραίους που διασώθηκαν, είτε επώνυμοι ήταν όπως ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός που έκανε γενναίες δηλώσεις κατά των Γερμανών και ψεύτικες βαπτίσεις Εβραίων, ή ο τότε διευθυντής της αστυνομίας Αθηνών Α.Εβερτ που τους προμήθευσε πάμπολλες πλαστές ταυτότητες, είτε ιδιώτες που έκρυψαν εβραίους συμπολίτες τους στα σπίτια τους ή στα χωριά τους με κίνδυνο της ζωής τους, ή μέλη της Αντίστασης που φυγάδεψαν άτομα στη Μ.Ανατολή ή στα κέντρα αντίστασης στο βουνό. Ολοι αυτοί οι Ελληνες, όσοι και αν ήταν, υπήρξαν πολύ πιο τολμηροί και πιο αλληλέγγυοι από άλλους Ευρωπαίους ή Βαλκάνιους Χριστιανούς, πολλοί από τους οποίους είτε κατέδιδαν κατά κόρον Εβραίους όπως οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί ή δημιούργησαν και διηύθυναν τα στρατόπεδα εξοντώσεως όπου εκτελούσαν οι ίδιοι τους Εβραίους τους όπως π.χ.στις βαλτικές χώρες, την Κροατία, την Ρουμανία κ.ά. Φυσικά ο Eberhad Rondholz έχει την πείρα και τις γνώσεις ώστε να μπορεί να κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις.

Το ερώτημα είναι αν είναι δυνατόν ευαισθητοποιημένοι πολιτικά και κοινωνικά νέοι να πιστεύουν ότι μπορούν να πείσουν παραβλέποντας τις αποχρώσεις σε ανάλογα ζητήματα και να πιστεύουν ότι προκειμένου να προβληθούν μπορούν να διασύρουν έγκριτους και νηφάλιους δημοσιογράφους με τεράστιο και πρωτοποριακό δημοσιευμένο έργο όπως ο Eberhad Rondholz, και ειδικά σε ζητήματα Κατοχής στην Ελλάδα. Το χειρότερο είναι ότι φαίνεται πως τα περισσότερα μέλη του Terminal 119 δεν διάβασαν καν το άρθρο του επειδή δεν γνωρίζουν τα γερμανικά και ότι βασίστηκαν στις εντυπώσεις και προσυπέγραψαν τα λάθη ενός γερμανού μέλους τους που συνέταξε την επιστολή γιατί πως αλλοιώς εξηγείται ότι ο συνοικισμός Κάμπελ (Από τον J.Campbell) μεταβάλλεται και σημειώνεται ως Kabel, που στα γερμανικά είναι «καλώδιο», ότι ο συντάκτης κατηγορεί τον Ε.Ρ. ότι αναφέρεται στη Δανία ένω δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά στο άρθρο του, ότι εκτοπίστηκαν το 50% των Εβραίων της Αθήνας, αντί 600 μόνον που πράγματι συνελήφθησαν από τους 10.000 που είχαν συγκεντρωθεί στην πρωτεύουσα από όλες τις κοινότητες κ.ά. γνωστά στοιχεία που έχουν εδώ και χρόνια δημοσιευθεί σε έγκριτα και τεκμηριωμένα έργα, περιοδικά και συνεντεύξεις επιζώντων.

Τέλος, θα ήθελα να μου εξηγήσουν τα μέλη του Terminal 119 πως γίνεται εφόσον πράγματι ενδιαφέρονται για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα να παραγνωρίζουν την συμβολή του άθρου του ΕΡ, ενός εκ των τριών που δημοσιεύθηκαν διεθνώς, όπου ουσιαστικά καταδεικνύεται και καταγγέλλεται η κλιμάκωση του αντισημιτισμού στη σημερινή Ελλάδα, σε σχέση με την υπόθεση Πλεύρη, και το χειρότερο η αλλοτρίωση της Δικαιοσύνης, της Κοινωνίας, της Πολιτικής και της Διανόησης στην χώρα μας.

Ρένα Μόλχο

Ανοιχτή επιστολή προς την συντακτική επιτροπή του «Konkret»

http://www.cafemorgenland.net/archiv/2009/2009.08.16_greek_mythology_gr.htm

Ελληνική μυθολογία

Στο τεύχος σας 6/2009 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τον τίτλο «στο όνομα του Λαού», σχετικά με την αθώωση του νεοναζί Πλεύρη από αθηναϊκό δικαστήριο. Με το παρόν θέλουμε να επιστήσουμε τη προσοχή σε ορισμένα ακραία λάθη του αρθρογράφου Eberhard Rondholz.

Μας εκπλήσσει από που και με πια στοιχεία εκφράζεται η αντίληψη ότι «η Ελλάδα άνηκε στις λίγες από τους γερμανούς καταχτημένες χώρες, στις οποίες οι εβραίοι σχεδόν παντού μπορούσαν να υπολογίσουν σε προστασία και βοήθεια».

Ακόμα χειρότερα: Αυτή η αντίληψη ενισχύει τον ήδη διαδεδομένο μύθο για τη τάχα μου βοήθεια και συμπαράσταση των χριστιανών ελλήνων προς τους εβραίους συμπατριώτες τους. Απαριθμούμε ορισμένα μόνο από την πληθώρα στοιχείων, ξεκινώντας από παλιότερα για να καταδείξουμε ότι ο αντιεβραϊσμός και αντισημιτισμός ήταν και είναι ένα από την σύσταση της ελληνικής κοινωνίας μέχρι σήμερα εποικοδομητικό στοιχείο της.

1) Πριν το Άουσβιτς. Το 1931 πραγματοποίησαν 2.000 έλληνες εθνικιστές ένα πογκρόμ στην εβραϊκή συνοικία Καμπελ της Θεσσαλονίκης. Η συνοικία καταστράφηκε εντελώς. 10.000 έλληνες εβραίοι αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στην Παλαιστίνη για να σωθούν. Μερικά χρόνια νωρίτερα, μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1917 (στην οποία όλες σχεδόν οι εβραϊκές συνοικίες της Θεσσαλονίκης καταστράφηκαν), κατέσχεσε ο τότε πρωθυπουργός Βενιζέλος τις περιουσίες των ελλήνων εβραίων και τους επέτρεπε να ζουν μόνο έξω από το κέντρο της πόλης. Με ειδικούς νόμους, τους ανάγκασε να ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα σε ξεχωριστά από τους υπόλοιπους πολίτες εκλογικά κέντρα, απαγόρεψε το Σάββατο σαν αργία τους και τους ανάγκασε να δεχτούν τη Κυριακή σαν αργία κλπ. Αυτά μόνο μερικά από τα μέτρα διακρίσεων που επεβλήθησαν.

Το αντιεβραϊκό μίσος ήταν τόσο παλιό όσο και οι πολυάριθμες σφαγές ενάντια στον εβραϊκό πληθυσμό στην περίοδο της επανάστασης των «ελλήνων» ενάντια στους Οθωμανούς, μια και οι εβραίοι θεωρούνταν ως φιλικοί προς τους Οθωμανούς (η γνωστότερη σφαγή ήταν αυτή της Τριπολιτσάς, όπου εξοντώθηκαν 32.000 εβραίοι και τούρκοι, σχεδόν όλα τα θύματα γυναικόπαιδα. Αυτή ακριβώς η σφαγή ενέπνευσε μάλιστα τόσο τον εθνικό ποιητή Σολωμό, που την εγκωμίασε ποιητικά με το ποίημα του «ο ύμνος για την ελευθερία» και που έγινε ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας!)

2) Περίοδος της αντίστασης. Πριν το πόλεμο ζούσαν στην Ελλάδα 80.000 εβραίοι σε συνολικά 31 κοινότητες. Στο ολοκαύτωμα εξοντώθηκε από τους γερμανούς το 87% του εβραϊκού πληθυσμού, στην Θεσσαλονίκη μάλιστα το 96%. Η Ελλάδα ανήκει δηλαδή στις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά εξόντωσης (στην Δανία πχ. που σύμφωνα με τον αρθρογράφο δεν τους βοήθησε κανείς, εξοντώθηκε το 2%). Σημαίνει δηλαδή με αυτή τη λογική ότι αν οι έλληνες χριστιανοί «βοηθούσαν» λιγότερο, θα σωζόταν περισσότεροι?
Όχι φυσικά. Ο ελληνοχριστιανικός πληθυσμός όχι μόνο στην συντριπτική πλειοψηφία του δεν έδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον για το πεπρωμένο των συμπατριωτών του αλλά και ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις χάρηκε για τις συλλήψεις των συμπατριωτών του και το αξιοποίησε μάλιστα με «κέρδος».

Η οργανωμένη αντίσταση (εαμ/ελας) όχι μόνο δεν κούνησε ούτε ένα δακτυλάκι της αλλά δεν έδωσε και την ελάχιστη σημασία στην εκτόπιση και εξόντωση. Στο σύνολο του αντιστασιακού τύπου (που έβγαινε τότε σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα) δεν αναφέρονται ούτε με μια λέξη οι μαζικές συλλήψεις και οι εκτοπίσεις! Μέχρι σήμερα κρατούνται ερμητικά κλειστά στα αρχεία τους οι αποφάσεις των οργάνων του εαμ, του ελας και κκε σε σχέση με στάση τους να μην κάνουν τίποτε, μια και αυτή η στάση τους δεν ταιριάζει στους με επιμονή διαδεδομένους μύθους για ακηλίδωτη αντίσταση. Για αυτό καλύτερα να σκεπαστούν με το πέπλο της σιωπής…

Οι μεμονωμένες περιπτώσεις, που αναφέρει και ο αρθρογράφος (αλλά και άλλες, ακόμη και από τοπικές ομάδες του εαμ/ελας) που φυσικά αξίζουν όλο μας το σεβασμό και αναγνώριση ήταν μόνο από ιδιωτική ή τοπική πρωτοβουλία. Η στάση της απόλυτης πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμού απέναντι στους εκτοπισμούς και στο ολοκαύτωμα ήταν είτε ουδέτερη είτε θετική (λόγω του επικρατούντα αντισημιτισμού αλλά και λόγω των -μετά τους εκτοπισμούς – ακολουθούντων πλιάτσικων και κατασχέσεων των περιουσιών των ελλήνων εβραίων). Έτσι ούτε οι προσπάθειες του αρχιεπισκόπου δαμασκηνού αλλά και άλλων, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την εξόντωση σχεδόν του ήμισυ των εβραίων της Αθήνας (από τους 3.500 μόνο 1.800 σώθηκαν). Επομένως η έκφραση ότι «έσωσε τους περισσότερους αθηναίους εβραίους» είναι, τουλάχιστον από μαθηματικής πλευράς λάθος.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν ήταν καλύτερα. Στην Ρόδο πχ. από τους 2.200 εβραίους εξοντώθηκαν 2.000 (όταν εκεί το 2002 γινόταν η ανέγερση του μνημείου του ολοκαυτώματος, ήταν αυτό δυνατόν μόνο με την φύλαξή του από την αστυνομία επί 24ωρου βάσεως, λόγω των επιθέσεων ενάντια στούς εργάτες και στο κτίσμα από «αντιστεκόμενους» έλληνες.

Στα Ιωάννινα από τους 1.850 εξοντώθηκαν 1.860 (πριν 3 εβδομάδες καταστράφηκαν πάλι ταφόπετρες στο εκεί εβραϊκό νεκροταφείο, για τρίτη μέσα σε μερικούς μήνες φορά).
Σήμερα υπάρχουν μόνο 9 από τις 31 κοινότητες με ελάχιστα μέλη. Η εβραϊκή ζωή έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την Ελλάδα. Αυτοί οι ακραίοι αριθμοί ήταν δυνατοί, γιατί ο πληθυσμός και η αντίσταση ΔΕΝ τους συμπαραστάθηκε και ΔΕΝ τους βοήθησε, όπως πχ. στην γειτονική Βουλγαρία (εκεί σώθηκε το 90% του εβραϊκού πληθυσμού).

3) η στάση του πληθυσμού. Στις 11 Ιουλίου του 1942 διέταξαν οι γερμανοί τους εβραίους της Θεσσαλονίκης, να μαζευτούν όλοι όσοι ήταν μεταξύ 18 και 45 χρονών, στην πλατεία ελευθερίας. Οι ελληνορθόδοξοι μαζεύτηκαν επίσης… εθελοντικά.. περίεργοι…μαζικά, για να απολαύσουν το θέαμα. Έτρωγαν ηλιόσπορα (παραδοσιακό έθιμο σε υπαίθριες εκδηλώσεις) και γλεντούσαν με τα «καψώνια» που έκαναν οι γερμανοί στους εβραίους, οι οποίοι έπρεπε να ανεχτούν όλους τους εξευτελισμούς σε μορφή γυμναστικής. Όταν κάποιος από τα θύματα τους δεν άντεχε και έπεφτε, έβαζαν τα σκυλιά τους κατά πάνω του, κάτω από τα γέλια των χριστιανών θεατών.

Όταν οι εβραίοι αναγκάστηκαν να φοράν το κίτρινο άστρο, έγραφε η «απογευματινή», εκφράζοντας τα συναισθήματα των αναγνωστών της „από τώρα θα είναι οι δρόμοι γεμάτοι φωτεινά αστέρια, που θα φοράνε οι σκατοεβραίοι».

Στην διάρκεια ακόμη της εκτόπισης των εβραίων της Κέρκυρας, εισέβαλε ο ελληνικός όχλος στην εβραϊκή συνοικία και επιβλήθηκε στο πλιάτσικο της. Ο δυναμισμός του ήταν τόσο ακραίος που ανάγκασε τους γερμανούς να βγάλουν ένα διάταγμα απειλώντας με εκτέλεση τους πλιατσικολόγους (ως γνωστό οι γερμανοί έκαναν ακόμη και τα μεγαλύτερα τους εγκλήματα με τάξη).

Οι ίδιες εικόνες στα Ιωάννινα, στη Ρόδο, στην Θεσσαλονίκη, για να αναφέρουμε μόνο τις μεγαλύτερες κοινότητες.

Στην Θεσσαλονίκη εκπλήρωσαν οι γερμανοί (για να κερδίσουν τη συνεργασία των ελλήνων) το επί 15 χρόνια ανοιχτό αίτημα τους και τους πρόσφεραν το παλιότερο εβραϊκό νεκροταφείο της Ευρώπης, με πάνω από 300.000 τάφους, ελεύθερο προς κατάσχεση και πλιάτσικο.

Μια εβδομάδα μετά την διορία μεταφοράς των λείψανων, εισόρμησαν οι χριστιανοί έλληνες στο νεκροταφείο και ξήλωσαν ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν. Μέχρι και σήμερα συναντά κανείς ταφόπετρες από το νεκροταφείο, είτε σε σκάλες, είτε σε ταράτσες και τοίχους είτε σε αυλές σαν διακοσμητικό στοιχείο (έχτισαν μάλιστα με τις ταφόπετρες ακόμη και εκκλησία, τον άγιο Δημήτριο)

Συνολικά, κατασχέθηκαν και καταστράφηκαν 550.000 τμ. Πάνω στο νεκροταφείο κτίστηκε το αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Οι έλληνες καθηγητές και οι νέοι διδάσκουν και μαθαίνουν – επί λέξη – για την ζωή, πάνω στα λείψανα των εβραίων. Και κάπου-κάπου πραγματοποιούνται εκεί και τελετές απονομής τιμητικών τίτλων και μεταλλίων για ανθρωπισμό και άλλα επαγγέλματα…

«Όταν βγήκαν οι νόμοι της Νυρεμβέργης» γράφει η ιστορικός Ρένα Μόλχο «οι εβραίοι αφέθηκαν μόνοι και αβοήθητοι».

Σύμφωνα με τον Σταυριανό, ένα τρίτο του χριστιανικού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης είχε κέρδος από την εκτόπιση και το ολοκαύτωμα, γύρω στα 50.000 άτομα. Όταν οι ελάχιστοι επιζώντες γύρισαν πίσω, δεν μπορούσαν να μπουν στα σπίτια τους, γιατί είχαν ήδη καταληφθεί. Επιζώντες και οι απόγονοι τους, περιγράφουν τις πολύχρονες δικαστές προσπάθειες τους, να πάρουν πίσω τα σπίτια τους! Με ελάχιστη επιτυχία. Μόνο 5% των επιζώντων και των απόγονων τους επανέκτησαν τα σπίτια τους. Από τα 12.000 κτίρια που κατασχέθηκαν, μόνο 300 επανήλθαν στους ιδιοκτήτες τους. Από αυτά μόνο 30 ήταν σε κατοικήσιμη κατάσταση (ανάμεσα στα αλλά και επειδή πολλοί έλληνες τα κατέστρεφαν, ή σκάβανε υπόγεια και τοίχους για να ανακαλύψουν «τις λίρες των εβραίων»). Από τα 2.300 μαγαζιά και επιχειρήσεις μόνο 50 επιστράφηκαν. Αυτοί οι αριθμοί λενε μόνο ότι ίσως ήταν καλύτερα για τους εβραίους της Θεσσαλονίκης εάν η ελληνική κοινωνία στέκονταν αδιάφορη απέναντι στην τύχη των εβραίων.

4) Σήμερα
Ακόμη και για σήμερα δεν μπορούμε να μιλάμε για αδιαφορία.
Στη διάρκεια της δίκης (περιλαμβανόμενης και της έφεσης) προσφέρθηκε η αντιεξουσιαστική εφημερίδα «Βαβυλωνία» σαν μάρτυρας υπεράσπισης του Πλεύρη, για να προστατέψει την «ελευθερία του λόγου», όπως έγραφε.

Στη διάρκεια της δίκης καλούσε η ελληνική αντιφα να μην υποστηριχτεί το ΚΙΣ διότι όπως έγραφε, πρόκειται για πράκτορες του Ισραήλ!

Στην διάρκεια της δίκης είχε μετατραπεί η ισραηλινή πρεσβεία σε λαϊκό προσκύνημα αριστερών και ακροαριστερών ομάδων, όπου σε εβδομαδιαία διαστήματα διαδήλωναν ενάντια στο Ισραήλ, λόγω του πόλεμου στην Γάζα.

Στη διάρκεια της δίκης βεβηλώνονταν συναγωγές (πχ. Βόλος) από ακροαριστερές ομάδες
με αντισημιτικά συνθήματα.

Όχι αδιαφορία αλλά απόλυτη συνένωση, σε ότι αφορά τους εβραίους, ισχύει ανάμεσα στον πληθυσμό και ανάμεσα στην αριστερά.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο και για κανέναν άλλο δεν υπάρχουν ανοιχτές αντιπαραθέσεις σε αυτό το θέμα. Γιατί να τσακώνονται για την τύχη των εβραίων όταν υπάρχει ομοφωνία?

Και να ολοκληρώσουμε, το πασοκ με τον απαίσιο αντισημιτισμό του δεν στέκει μόνο του. Η εφημερίδα του ΚΚΕ ο ριζοσπάστης, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του – σύμφωνα με το σλόγκαν , μια εικόνα λεει περισσότερα από χίλια λόγια- εδώ και χρόνια σε κάθε ευκαιρία μια γραφική εικόνα, στην οποία τα άστρα της σημαίας των ηπα μετατρέπονται πρώτα σε άστρα του Δαβίδ και μετά σε αγκυλωτούς σταυρούς.

Η ριζοσπαστική εφημερίδα της αριστεράς «Πριν» του ΝΑΡ, του κόμματος στο οποίο ήταν υποψήφια η Jutta Ditfurth στις ευρωεκλογές του 1999, είχε σαν κύριο τίτλο της το 2006, «Εβραίοι δολοφόνοι θα πληρώσετε» κλπ., κλπ.

Ο αντισημιτισμός είναι σήμερα στην Ελλάδα (στην μορφή του αντισιωνισμού, αλλά όχι μόνο) μια από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για κέρδος μελών και δυναμώματος των αριστερών γραμμών. Με αφορμή τη διένεξη στην μέση ανατολή, βεβηλώνονται μνημεία ολοκαυτώματος, (πχ. το 2006 από το κκε στην Θεσσαλονίκη), λερώνονται συναγωγές, δυσφημίζεται το ΚΙΣ σαν πράκτορες κλπ. (ο στο κείμενο αναφερόμενος αντιφασίστας και ακούραστος αγωνιστής ενάντια στον αντισημιτισμό και ρατσισμό Ανδρέας Χριστινίδης ανήκει – πιο σωστά ανήκε* – στις ελάχιστες σταγόνες στον αντισημιτικό ωκεανό).
Η καταστροφική κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα φαίνεται καθαρά και από τους επικριτές και τις καταγγελίες τους για την αθώωση του Πλεύρη από το αθηναϊκό δικαστήριο. Θεωρούν την απόφαση ντροπή γιατί αυτό θα βλάψει «την ελληνική δικαιοσύνη στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο» (αντί να χαίρονται… ότι κάτι είναι και αυτό).

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Terminal 119
για την ατομική και κοινωνική αυτονομία,
Θεσσαλονίκη, 17.06.2009

*Ο Ανδρέας Χριστινίδης πέθανε σε ηλικία 78 ετών στις 2 Ιουνίου 2009 στην Αθήνα

ΥΓ. Η δημοσίευση του παρόντος στο περιοδικό σας είναι επιθυμητή, με τη προϋπόθεση όμως να μην περικοπεί αλλά να δημοσιευθεί ολόκληρο.

Συνάντηση του Workers’ Climate Action στο Λονδίνο 10-11 Οκτώβρη 2009


Το δίκτυο Workers’ Climate Action στο Λονδίνο , μία πρωτοβουλία από συνδικαλιστές , εργαζόμενους και ακτιβιστές για το κλίμα στο Λονδίνο , οργανώνουν ένα χώρο συζήτησης και σχεδιασμού για όλους όσους ενδιαφέρονται για περιβαλοντικά αλλά και εργασιακά ζητήματα. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 10 και 11 οκτωβρίου στο ανατολικό Λονδίνο. Για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή μπορείτε να κάνετε μια βόλτα και από το μπλογκ του WCA που είναι http://workersclimateaction.wordpress.com/